سلام بهانه من برای زندگی

دلت تنگ است ..... می دانم

قلبت شکسته است ..... می دانم

دوری برایت سخت است ...... می دانم

اما برای چند لحظه ای ارام بگیر ..... تا برایت بگویم

بگویم از دنیایی که به هیچ کس وفا نمی کند

و مردمی که به جز خودشان هیچ کس را نمی بینند

بگویم از انچه که در این مدت بر من گذشت

اما گریه نکن ....که حال و هوای تو مرا بارانی تر می کند

گریه نکن که چشمهای من نیز به گریه خواهند افتاد

بیا و درد دلت را به من بگو
و مطمئن باش که قول می دهم ارامت کنم

با گریه خودت را ارام نکن
گریه نکن که اشکهایت مرا نا ارامتر می کن

دگریه تو مرا به دلتنگی های دیرینه ام می کشاند
گریه نکن چون منهم مانند تو اشفته می شوم

می دانی که دوست ندارم ان چشمهای زیبایت رو خیس اشک ببینم

ای عزیزم

ای زندگی ام
ای عشقم

اینها تمام حرفهایی بود که در اوج دلتنگی

با دل نا ارام خود ارام ارام گریستم

برای دلی که هنوز در نبود تو 
و ارام ارام می میرد

باور کن بغض راه گلویم را بسته است

اما گریه نمی کنم

می خواهم برایت فقط بنویسم
اما تو بگو بهانه ام

می خواهم به یاد گذشته

اما اینبار با دستانی سرد

اشکهای گونه هایت را پاک کنم  به یاد روزهای از دست رفته